Sabah ayazı vuruyo yüzüme korkuyorumda sanki biraz beLki üşüdüğümden ama titriyorum hafifden bi uğuLtu var fonda ama aynı zamnda bi hiçsizLikde var ama biLmiyo yada çözemiyorum ... uf anLayamıyorum işte ne oLduğunu....

(...)

Uyudum gaLiba biraz sonra herşey katLanarak tecavüz etti düşünceLerime birden çöktüm ve dünya karardı karanLık oLduğunu biLdiğim yerde bi iniLti yan tarafda döndüm! Evet bi kadın ağLıyo, beLLi canı yanıyo eteği aLtında oğLu ve daha pamuk deniLcek bebekLikde kızı. İkiside ağLıyo erkek oLan neye ağLadığını biLiyo gibi ama öbürü daha çok bebek...

Ne arıyorum ki ben burda yada neye sürükLeniyorum ki neyi anLamaLyım ?

Bi adam beLiriyo yüreğimde cismi gibi büyük bi karanLıkLa geLiyo oda bu yeri karartan oLduğunu anLıyorum birden. Sıfatı büyük beLLi ama korkutuyo işte acıtıyo diğerLerini....

GeLiyorum kendime odamdayım oh ne kadar güzeL penceresi dahi oLmayan odamda nefes aLmak neyi içime çektiğimi biLmeden. BİLinç aLtımı sürekLi oyaLayan bu senaryo bana o kadar çok şey öğretiyo ki, meLankoLiğin geLdiği an beni bitirdiğini sandığım an, farketmediğim 'BEN' arkamdan herşeyi toparLayarak geLmiş ve yüceLtmiş beni.

Teşekkür ederim 'BEN' beni eş dost anne baba sıfatını aratmadan hep sardığın için!